penat ke....?

'assalamualaikum....awak, kat mana? kenapa x sampai lagi?'
hambar....sms ku tidak di balas. tiada tanda-tanda dia akan pulang malam ni...
pagi itu, aku menghantar sms yang lebih kurang sama dengan harapan mungkin semalam dia baca sms smbil tertido atau tgh mamai. jadi mungkin dia akan trigt akn sms smlm.....tp, tiada balasan juga.......

husnu zhan jelah....tak de kredit kot... bila dah jumpa awak,,,,,

'kenapa balik lambat...?'

'saje je...'

oh...itu je ke yang boleh di jawab....rasa macam tak setimpal kot..

geram pun ada..saya risaukan awak and pasal awak, tapi awak buat tak endah je..

dulu awak persoalkan kenapa xde siapa nak kisahkan awak, tapi sekarang sebenarnya awak yg elakkan diri dari dikisahkan.....

biarlah...moral of the story,,jangan amek kisah hal orang lain...dah rasa macam penyibok antarabangsa lah pulok kan...hehe

hmm... rasullullah sendiri walau pun ada ramai isteri, yang paling disayang adalah  khadijah dan aisyah, walaupun semuanya di beri dengan sama rata... tak lari fitrah sayang tu.. saya pun macam tu jugak.. saya di keliling ramai sahabat di sekeliling tapi semuanya rasa sama je... cuma,, saya rasa lebih selesa dengan husna..kenapa eh..? entah,, tenang kot bila dengan husna.. dia selalu ingatkan saya bila saya terlupa atau terleka.. inilah yang saya suka pasal dia..

afikah? saya dah berusaha untuk jaga hati dia.. tapi kadang-kadang the way dia balas perasaan saya tu macam menghiris hati saya... tapi,,saya cepat-cepat bubuh ubat biar luka itu tak parah.. biarlah..

tapi sampai bila? ubat saya pun dah nak habis.. awak, saya dah baca blog awak... jahat tak? saya cari,, biarpun awak tak nak bagi..hehe..saya tahu dan faham apa maksud awak.. pernah awak cakap awak perlukan saya, tapi dulu saya selalu tak endahkan awak.. sekarang saya cuba unutk menggantikan semuanya kembali. saya cuba untuk membetulkan segalanya... saya cuba walau pun tak jadi......

saya sangat berharap boleh jadi kawan baik awak...fahami awak.. walaupun awak tak mampu untuk faham saya, saya tak kisah..tapi saya harap saya boleh tolong awak.. saya tahu macam mana bila ada rasa macam yang awak rasa.. saya pernah nampak dekat borang kaunseling yang kita isi sama2 tu awak cakap awak tiada kawan baik dekat universiti... tak de kawan rapat... saya rasa bersalah lah pulak bila terbaca awak tanda yang itu... yela.. hari-hari saya jumpa awak.. bangun pagi bertembung dengan awk.. memang amatlah senang untuk saya jumpa awak hari-hari.. 

tapi saya rasa saya jumpa awak bila nak kekelas, dan keluar dari bilik ni je saya rasa saya nampak awak...dekat dalam bilik kita tak macam dekat luar bilik....ye kan...?

*saya harap saya akan teruskan sampai ke akhirnya..o Allah please help and guide me...:)